25 november 2016

De adventstijd

In donkere tijden word je als mens teruggeworpen op jezelf. Wanneer je niet meer wordt afgeleid door wat er zich buiten je afspeelt, moet je je wel met de binnenkant gaan bezighouden. Wanneer je niets meer kunt zien (duisternis) en horen (stilte) rest je niet veel meer  dan  voelen. Door dit alles onder ogen te zien, door er innerlijk licht op te laten schijnen, kan daar wat gaan ontwikkelen.

Advent, de stille tijd, waarin het groeiend kaarslicht symbolisch is voor het innerlijk licht dat het aarde-donker kan overwinnen.

De Sterrendaalders
Er was eens een klein meisje. Haar vader en moeder waren gestorven en zij was zo arm dat zij geen kamertje meer had om in te wonen en geen bed meer had om in te slapen, en tenslotte helemaal niets meer, behalve de kleren aan haar lijf en een stukje brood in haar hand dat iemand met een medelijdend hart haar had gegeven.

Maar zij was vroom en goed en omdat zij zo alleen op de wereld was trok zij -vertrouwend op de goede God – het veld in. Daar ontmoette zij een arme man die zei: “Ach, geef mij iets te eten, ik heb zo’n honger”. Zij gaf hem het hele stukje brood en zei: “Moge God het zegenen”, en ging verder.

Toen kwam er een kind dat liep te jammeren en zei: “Ik heb het zo koud op mijn hoofd, geef mij iets waarmee ik het kan bedekken”. Het meisje zette haar muts af en gaf dit aan het kind. En toen zij nog een tijdje gelopen had, kwam er weer een kind, en dit kind had geen borstrokje aan en had het koud. Toen gaf zij het kind het hare; en nog een eind verder vroeg er een om een rokje en dat gaf zij toen ook weg.

Eindelijk kwam ze in een bos, het was al donker. Toen kwam er nog een en die vroeg om een hemdje en het vrome meisje dacht: De nacht is donker, niemand die het ziet, je kunt je hemd best weggeven, en zij trok het uit en gaf het weg.

 

1

Terwijl zij daar zo stond en helemaal niets meer had, vielen er opeens de sterren uit de hemel en dat waren louter klinkende zilveren daalders en hoewel zij juist haar hemdje had weggegeven had zij nu een nieuw hemdje aan en dat was van het allerfijnste linnen.

Daarin vergaarde zij de daalders en was voor haar hele leven rijk.

Sociale vaardigheden

Juf Franne vertelde over de verschillende delen van ons lichaam. We leerden waar we elkaar mogen aanraken en waar niet.

2  3

 

Schilderen bij juf Veerle

De klas van juf Veerle schilderde avondrood bij een winterse weide. Pareltjes om in te kaderen.

4  5